Gdyby Pan Bóg chciał mieć swój ogródek, kupiłby działkę na Podlasiu. To miejsce, o którym zapomniała cywilizacja, dzięki czemu zachowało swoje pierwotne idylliczne piękno. Nie jest to bynajmniej powód niezadowolenia mieszkańców Królowego Mostu. Policjanci nie mają wiele do roboty, zważywszy, że przez miasteczko przejeżdża najwyżej jeden samochód na godzinę. Dodatkowo ksiądz proboszcz dba, by obce pierwiastki nie zniszczyły sielanki. Zmartwień dostarczy mu nowy mieszkaniec o wątpliwej moralności – Bocian wprowadza zamęt, którego Królowy Most nie pamiętał od czasów sarmackich. Świeżo upieczony absolwent szkoły policyjnej, który zostaje wysłany „na koniec świata” niejako za karę, również uatrakcyjni monotonne dni Podlasian. "U Pana Boga w ogródku" jako obrazek małego miasteczka sprawdza się świetnie. Czasem nawet odnosi się wrażenie dosłowności tego określenia. Podobnie jak na prezentacji złożonej z nadmiaru slajdów, tak tu sceny pokazujące poszczególne dziedziny życia pojawiają się i znikają równie niespodziewanie. Miłośnikom wcześniejszego filmu, "U Pana Boga za piecem", taka statyczność z pewnością się spodoba. Z kolejnymi odcinkami pojawiają się nowi bohaterowie, dzieje się więc coraz więcej. Mimo obcych postaci mieszkańcy nie dają się zwariować i zachowują pierwotny wewnętrzny spokój, który czerpią z kontaktu z naturą. Ksiądz proboszcz doglądający warzyw dojrzewających w ogródku sprawia wrażenie dobrego gospodarza, który z tą samą troską opiekuje się swoimi parafianami. Serial więc będzie odpowiadał szczególnie tym osobom, które liczą na przyjemny seans doprawiony zabawnym małomiasteczkowym kolorytem.